Ga naar de Homepage van Polderosa, vrouwen zingen over de zee
Wie zijn wij
Waar zingen wij
Waar zongen wij
Cd
 De boots is weg
 Ons schip moet eerst nog ree
 Paddy lay back
 Zeeman
 If I was a blackbird
 Lolo mi boto
 Mein schatz
 Valse Zeeman
 Ketelbinkie
 The water is wide
 In de haven
 Ballade von den Seeraubern
 Spreading my long wingfeathers
 Naar Iseland
 Blonde Arie
 Lied van de Zee
 Fiddlers Green
 Franse gaatje
 Santa Lucia
 In 't schipperskwartier
Contact

En altijd komen er schepen

't Was op een dag in januari,
In Rotterdam op Katendrecht,
Toen heeft mijn knul, mijn blonde Arie,
Me voor het laatst gedag gezegd.
Hij had gemonsterd op "De Vrede",
Voor zeven weken uit en thuis
Nou is het zeven jaar geleden,
En nog kwam Arie niet naar huis.

Refrein:
En altijd komen er schepen,
Aan Katendrecht voorbij,
Maar de schuit van Blonde Arie,
Die is er nog steeds niet bij.

Mot ik een boodschap voor de heren,
Smeer ik 'm naar het Willemsplein,
Om daar met angst te informeren,
Wie er weer bij gekomen zijn.
Altijd weer schepen, vreemde vrouwen,
Ik zie matrozen blond en blij,
Daar dan hun plunjezakken sjouwen,
Maar die ik zoek, is er nooit bij.

Refrein:

Vaak word ik 's avonds aangeslagen,
Als ik zo aan de kade sta,
Dan durft zo'n kerel mij te vragen,
Of ik 'ns met 'm dansen ga.
Bij zoiets jeuken dan mijn handen,
Maar als 't zeeman is, die vent,
Dan vraag ik hunk'rend van verlangen,
Of ie mijn Arie heeft gekend.

Refrein: